نقد آزاد

خدا را شکر که ...

گرفتاریهای کاری و خانوادگی یا رفتن و برگشتن از کار آن هم در این ترافیک کشنده همچنین

گرانی و نرسیدن حقوق تا اواسط برج و هزاران مسئله دیگر که بطور کلی روزمرگی نام دارد

خیلی ها را اسیر خود کرده است.

شاید مدتها باشد که فرصت فکر کردن به زیبائیهای زندگی و واقعیت های کوچک و عادی ولی

مهم را پیدا نکرده باشیم.واقعیت هائی که هر روز می بینیمشان ولی از شدت تکراری بودن و

معمولی بودن بی اعتنا از کنارشان عبور می کنیم.

متن زیر را خانم عسل سینگ یکی از دوستان عزیز جهت مطالعه در اختیارم گذاشت که وقتی

خواندم لذت زیادی بردم . دلم نیامد شما را هم از این لذت بی نصیب گردانم.عسل عزیز مطالب

و داستانهای زیادی از این دست را در اختیارم قرار داده که اکثرا به زبان انگلیسی است و در حال

ترجمه آنها هستم تا به مرور از آنها استفاده کنم.

اکثر مطالب به شکل هنرمندانه و زیبائی سعی در القاء این معنی دارند:مثبت نگری و مثبت

اندیشی.

                                                 خدا را شکر

خدا را شکر که تمام شب صدای خرخر شوهرم را می شنوم این یعنی او زنده و سالم در

کنار من خوابیده است.

                                                 ********

خدا را شکر که دختر نوجوانم همیشه از شستن ظرفها شاکی است.این یعنی او در خانه

است و در خیابانها پرسه نمیزند.

                                                ********

خدا را شکر که مالیات می پردازم و این یعنی شغل و در آمدی دارم و بیکار نیستم.

                                               *********

خدا را شکر که باید ریخت و پاش های بعد از مهمانی را جمع کنم.این یعنی در میان

دوستانم بوده ام.

                                              *********

خدا را شکر که لباسهایم کمی برایم تنگ شده اند.این یعنی غذای کافی برای خوردن دارم.

                                              *********

خدا را شکر که در پایان روز ازخستگی از پا می افتم.این یعنی توان سخت کار کردن را دارم.

                                              *********

خدا را شکر که باید زمین را بشویم و پنجره ها را تمیز کنم.این یعنی من خانه ای دارم.

                                              *********

خدا را شکر که در جائی دور جای پارک پیدا کردم.این یعنی هم توان راه رفتن دارم و هم

اتومبیلی برای سوار شدن.

                                              *********

خدا را شکر که سرو صدای همسایه ها را می شنوم.این یعنی من توانائی شنیدن دارم.

                                              *********

خدا را شکر که این همه شستنی و اتو کردنی دارم.این یعنی من لباس برای پوشیدن

دارم.

                                              *********

خدا را شکر که هر روز صبح باید با زنگ ساعت بیدار شوم.این یعنی من هنوز زنده ام.

                                              *********

خدا را شکر که گاهی اوقات بیمار می شوم.این یعنی بیاد آورم که اغلب اوقات سالم

هستم.

                                              *********

خدا را شکر که خرید هدایای سال نو جیبم را خالی می کند.این یعنی عزیزانی دارم که

می توانم برایشان هدیه بخرم.

+   مهدی شفیعی طهران ; ۳:٠٥ ‎ب.ظ ; شنبه ٢٧ آبان ،۱۳۸٥

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir