نقد آزاد

سالهای دور از شادی

اینی که میگم عین واقعیته بخدا٬نه کم نه زیاد.

چهارشنبه شب دخترم داشت کانالهای تلویزیون رو بالا پائین میکرد بدنبال یه برنامه جالبی که

حوصله اش رو وا کنه. تا کانال ۷ رفت و بعد با ناراحتی برگشت رو به مادرش با لحنی کودکانه

گفت:اه٬مامان این تلویزیون که همش مُرده نشون میده!

بچه راست میگه.هرچند که به کودکان این دوره نمیشه گفت بچه.راست میگم بخدا.اونهائی که

بچه دارند حرف منو بهتر درک میکنن.بعضی مواقع یه حرفهائی میزنن که اسفناج یه جاهای آدم

سبز میشه.

دلم خیلی براش سوخت.همیشه دعا میکردم خدایا ما که بچگیهامون توی جنگ و مشکلات

اقتصادی و بازی کنار حجله ها گذشت و چیز زیادی دستگیرمون نشد٬نذار بچه هامون هم مثل

ما بشوند. تنها شانسی که اینها آوردند اینه که الان حداقل ماهواره هست تا هر وقت دلشون

از تلویزیون مملکتشون گرفت با یه دکمه بپرن اونور دنیا و یه حالی بکنن؛بدبخت ماها که بدون

همه اینها بزرگ شدیم.

گاهی پافشاری و اصرار زیاد روی چیزی ـحتی چیزهای محبوب ـ نتیجه عکس میده. یعنی تبلیغ

میشه ضد تبلیغ. لازم به توضیح نیست که بیشترین روزها و سالگردهای عزاداری را در تمام

دنیا فقط ایران دارد.بخدا دلمون گرفت٬پوسید٬جر و واجر شد از بس عزاداری دیدیم. من نمیدونم

این ائمه و معصومین ما روزهای خوش و خرمیشون چرا توی تاریخ گم شده. این عزیزان مراسم

خواستگاری و بله برون و عقد کنون و حنا بندون و عروسی و پا تختی و مادر زن سلام و حموم

زایمون و (بازم بگم؟).. نداشتند یعنی؟ آخه مگه میشه همش مصیبت و غم؟

نرخ تورم که هر روز بالاتر میره٬نفت هر روز گرونتر میشه ولی هرچی منتظریم کسی نمیاد زنگ

خونه رو بزنه بگه بفرمائید اینم پول نفتتون٬اون از بنزین٬این از اجاره خونه ها؛ خدایا کمی شادی

لطفاْ.

روزی که اعلام شد مشکینی فوت کرده داشتم از مقابل بیمارستان جم که نزدیک محل کارم

هست در حالیکه روزنامه میخوندم رد میشدم٬ناگهان در بیمارستان باز شد و زنی ضجه زنان

خودش رو رسوند بیرون و چند تا مرد و زن دیگه هم دنبالش. زنه چنان ناله ای میکرد و زبونی

گرفته بود که دل سنگ آب میشد.

با بیشتر کارکنان بیمارستان بخاطر همسایگی دوست هستم. از در اورژانس رفتم داخل و

سوال کردم این زن چرا اینطور زار میزنه؟ گفتن پسر ۲۳ ساله اش تصادف کرده و انقدر اورژانس

دیر رسوندش  بیمارستان که چند دقیقه پیش تموم کرد. پشتم تیر کشید. صدای مادره تا

میدون ۷ تیر میرفت. از بیمارستان که زدم بیرون یه نگاه معنی داری به آسمون کردم که خدا

خودش منظورم رو فهمید. اگه واسه یه آدم ۹۰ ساله باید ۱ روز مملکت رو در عزا فرو برد٬ برای

دل این مادر و عمر کوتاه اون پسر چند روز باید عزا عمومی اعلام کرد؟

                                        ****                                ****

هشدار:اهالی محترم قم و شهرهای اطراف مواظب باشید٬احتمال وقوع زلزله بسیار است!! 

+   مهدی شفیعی طهران ; ٥:٤٥ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۱ امرداد ،۱۳۸٦

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir